Een West-Vlaamse pluimveeslachterij heeft een exponentiële groei van haar bedrijvigheden op de bestaande site op het oog, waardoor ze van een klasse 2-inrichting naar een klasse 1-inrichting zou evolueren. De firma is echter gelegen tegenover een woongebied met landelijk karakter. Conform artikel 5.45.1.2 van titel II van het VLAREM is dergelijke inrichting verboden op minder dan 100 m van woongebied. Op 5 december 2016 had de exploitant hiertoe een afwijking van artikel 5.45.1.2 van titel II van het VLAREM verkregen onder voorwaarden.

Geheel terecht heeft de Raad voor Vergunningsbetwistingen op 10 juli 2019 een schorsingsvordering bij uiterst dringende noodzakelijkheid afgewezen wegens het gebrek aan enig nuttig effect wanneer een vergunningsweigering in laatste administratieve aanleg voorligt. De RvVb overwoog dienaangaande op pertinente wijze: